Мадэльныя гісторыі

Веласіпедысты ў горадзе          


Веласіпедысты ў горадзе

У горадзе наспеў канфлікт паміж веласіпедыстамі і іншымі ўдзельнікамі вулічнага руху — аўтамабілістамі і пешаходамі. Веласіпедыстаў стала вельмі шмат, яны абзавяліся добрымі роварамі і раз’язджаюць па вуліцах горада з вялікай хуткасцю. A паводле афіцыйных правіл дарожнага руху, у горадзе веласіпедысты павінны перамяшчацца толькі па веладарожцы, або ў крайнім выпадку па ўзбочыне дарогі ці пешаходным тратуары, не ствараючы ці не перашкаджаючы іншым удзельнікам руху. А так як веладарожак у горадзе амаль няма, веласіпедысты ездзяць па тратуарах.

Абмяркуйце магчымыя канфлікты і шляхі іх вырашэння, а такасама думкі розных бакоў. Калі неабходна, аргументавана выкажыце свае прапановы. Як вы лічыце, гэта праблема можа быць вырашана?

Negative

Канфлікт інтарэсаў

  • Калі тратуар перарываецца часта, веласіпедысту гэта нязручна, і ён часцей за ўсё не злазіць з веласіпеда, як гэтага патрабуюць правілы. Рухаючыся па тратуары, веласіпедыст вымушаны ўвесь час аб’язджаць пешаходаў, якія вельмі часта рухаюцца непрадказальна, не звяртаюць увагу на гукавыя сігналы і таму рызыкуюць сутыкнуцца з роварам.
  • Пешаходы лічаць сябе гаспадарамі тратуараў. Калі на тратуары побач з імі з’яўляецца ровар, яны выказваюць незадаволенасць і не жадаюць улічваць яго прысутнасць. Акрамя таго, у пешаходаў ёсць дзеці, якіх палохаюць веласіпеды, якія хутка рухаюцца. Пажылыя пешаходы ў прысутнасці веласіпедыстаў таксама адчуваюць сябе некамфортна.
  • Кіроўцы аўтамабіляў не любяць веласіпедыстаў за тое, што яны часта едуць па краі праезжай часткі і могуць стварыць небяспечную аварыйную сітуацыю.
Positive

Рашэнні
  • Будаваць больш веладарожак.
  • Змяніць правілы дарожнага руху на карысць веласіпедыстаў (дазволіць пераязджаць па пешаходным пераходзам, не злазячы з ровара).
  • Праводзіць растлумачальную працу з пешаходамі і аўтамабілістамі наконт больш лаяльных адносін да веласіпедыстаў.
  • Забараніць веласіпедыстам ездзіць па тратуарах з вялікай хуткасцю.
  • Выдаваць правы на кіраванне роварам, навучаць веласіпедыстаў правілам руху, дазволіць ім ездзіць па праезжай частцы.
  • Іншае.

Пазіцыі розных бакоў


Мясцовыя ўлады
Мясцовыя ўлады не могуць вырашыць праблему веларуху, паколькі гэта патрабуе значных грашовых выдаткаў на будаўніцтва дарожак, устаноўку знакаў, якія рэгулююць рух, і інш.

Прадпрыемства
Дарожныя службы не зацікаўлены ў будаўніцтве вялікай колькасці веладарожак. Колькасць веласіпедыстаў не настолькі вялікае, каб марнаваць матэрыялы і рабочую сілу на добраўпарадкаванне ў адпаведнасці з патрабаваннямі веларуху.

Жыхары
Пешаходы не могуць усе раптоўна ператварыцца ў веласіпедыстаў. Сярод іх ёсць тыя, хто спачувае веларуху, але ёсць і лютыя ненавіснікі, якім веласіпеды толькі перашкаджаюць. Пешаходы лічаць, што лепш бы ровары рухаліся асобна ад пешаходаў, таму што такое суседства нязручна абодвум бакам.

Аўтаўладальнікі
Кіроўцы адназначна супраць таго, каб саступаць веласіпедам палосы на праезжай частцы: гэта вельмі небяспечна, а дарожны рух і так абцяжараны з-за вузкіх вуліц і малой колькасці месцаў для прыдарожнай паркоўкі.

Веласіпедысты
Веласіпедысты лічаць, што яны маюць рацыю, калі адстойваюць свае правы. Бо ровар — гэта экалагічна чысты від транспарту, які не патрабуе паліва, вялікіх плошчаў для паркоўкі. Да таго ж людзі, якія пастаянна ездзяць на ровары, тым самым падтрымліваюць сябе ў добрай фізічнай форме, па гэтай прычыне ў іх заўсёды бадзёры настрой і добрая працаздольнасць.